Jordan (12 jaar) zit in groep 8 van basisschool De Toverdoos. Hij heeft afgelopen weekend wat engs meegemaakt en schrijft daarover een verhaal voor de schoolkrant. Jordan moet het nog wel nakijken en verbeteren als dat nodig is.

 

 1   Zaterdag toen ging ik met mijn moeder een

 2   toertocht fietsen van onze wielerclub Olympia.

 3   Het was 25 kilometer, maar voor ons was hij

 4   eigenlijk nog langer, omdat we eerst nog naar het

 5   beginpunt moesten fietsen. Het beginpunt was bij

 6   het clubhuis dat aan de Vecht ligt, zo'n 5 kilometer

 7   van ons huis. De Vecht is een mooie rivier die in

 8   het IJsselmeer uitkomt.

 9   Voor mijn verjaardag had ik een tweedehands

10  racefiets gekregen en wielerkleding, zodat ik alles

11  mooi kon uitproberen. Ik had ook nog een mooi

12  boek over de geschiedenis van Egypte gekregen

13  en een hele toffe radio.

14  Toen we bij ons clubhuis aankwamen, moesten we

15  ons eerst inschrijven. Het kostte 1 euro voor

16  kinderen en 3 euro voor volwassenen. Je kreeg

17  een kaart mee, die je moest laten afstempelen en

18  je moest de rode pijlen volgen.

19  Eerst reden we langs de Vecht en toen gingen we

20  tussen de weilanden door. We reden op een

21  asfaltweg en er stond weinig of geen wind, dus

22  we schoten lekker op. Na een uurtje kwamen we

23  bij een café waar we onze kaart moesten laten

24  afstempelen. Mijn moeder kocht warme chocolade

25  melk en ze bestelde een broodje kroket.

26  Het duurde even voordat de broodjes kroket klaar

27  waren. Dat was wel lekker, aangezien ik in de

28  omstandigheid verkeerde aan enige rust toe te zijn.

29  Toen begonnen we met de terugtocht. Dat viel niet

30  mee, omdat we tegenwind hadden. Als ik moe

31  begon te worden, duwde mijn moeder me. In de

32  verte zagen we allemaal donkere wolken aan

33  komen ruisen. "Ik hoop dat we het nog even

34  droog houden;' zei mijn moeder. Maar ze was nog

35  niet uitgesproken, want het begon heel hard te

36  regenen. We gingen gauw schuilen onder een

37  boom. Even later begon het te onweren en te

38  bliksemen. "Kom gauw mee,w zei mijn moeder,

39  terwijl ze mijn hand pakte. MHier blijven is te

40  gevaarlijk:' Laat je fiets maar staan. Ze deed alsof

41  ze heel kalm was, maar je kon zien dat ze een

42  beetje in de piepzak zat. We renden een weiland in

43  en gingen daar op onze hurken zitten.

44  We werden werkelijk doornat.

45  Toen het onweer over was, pakten we onze fietsen

46  en gingen verder. Bij Eembrugge stopten we bij

47  het eerste café. Toen we binnenkwamen, deden we

48  onze jassen uit. We waren helemaal doorweekt.

49  Mijn moeder had bijna geen geld meer, maar ze

50  bestelde toch thee met appelgebak. Daarna belde

51  ze mijn vader op en zei waar we zaten. Hij zal ons

52  met de auto komen halen, maar hij kwam maar

53  niet en wij zaten te klappertanden van de kou.

54  De man achter de bar vroeg of we nog een kopje

55  thee wilde. "Dat is goed, en doe er dan ook maar

56  twee tosti's bij;' zei mijn moeder, en ze keek mij

57  aan. "Als je vader niet komt, zal ik wel moeten

58  afwassen hier in de keuken;' fluisterde ze.

59  Ondanks alle ellende moesten we lachen.

60  Het duurde nog een uur voordat mijn vader er

61  was, want hij had de afslag Eemnes genomen.

62  Volgens hem had mijn moeder dat gezegd, maar

63  mijn moeder en ik wisten wel beter.

64  Mijn vader betaalde alles en we deden de fietsen

65  in de auto en reden naar huis.


66  Jordan